ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ Ευαγγέλιον: Ματθ. στ’ 14-21

» όπου γαρ εστίν ο θησαυρός υμών, εκεί έσται και η καρδία υμών«

Καθώς πρόκειται να εισέλθουμε στην κατανυκτική περίοδο της Μεγ. Τεσσαρακοστής και να ανοιχθούμε στο στάδιο των αρετών, να αγωνισθούμε πνευματικώς, η σημερινή ευαγγελική περικοπή μας εφιστά την προσοχή σε τρεις πλευρές της χριστιανικής μας ζωής, σε τρεις βασικές χριστιανικές αρετές που οφείλουμε να καλλλιεργήσουμε για να διέλθουμε την περίοδον αυτήν.

Πρώτο βήμα για να εισέλθουμε στο κατανυκτικό πνεύμα της Μεγ. Τεσσαρακοστής είναι η συγχωρητικότητα. Η περίοδος αυτή είναι κατ’ εξοχήν περίοδος μετανοίας και εκζητήσεως του ελέους του Θεού. Για να λάβουμε την άφεσιν των αμαρτιών μας από τον Θεό, οφείλουμε και εμείς να επιδείξουμε ανάλογη διάθεση συγχωρητικότητος προς τους συνανθρώπους μας. Αυτό το νόημα έχει ο σήμερον τελούμενος κατανυκτικός εσπερινός της συγγνώμης. Και φυσικά, η υπόμνηση της αφέσεως των παραπτωμάτων σκοπόν έχει να μας παρακινήσει να προσέλθουμε στο μυστήριον της εξομολογήσεως, να συγχωρηθούν τα αμαρτήματά μας και να συμφιλιωθούμε με τον Θεό και τους ανθρώπους. Η συγχωρητικότητα αποτελεί βασική προϋπόθεση για τον πνευματικό αγώνα που ανοίγεται μπροστά μας.

Δεύτερο βασικό χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτής της περιόδου είναι η νηστεία. Ο Κύριος τονίζει την σημασία της νηστείας αλλά εφιστά την προσοχή μας στο θέμα της υποκριτικής νηστείας που γίνεται με τρόπον επιδεικτικό, για να την βλέπουν οι άλλοι, όπως έπρατταν οι Φαρισαίοι. Ο Κύριος μας προτρέπει σε αληθινή νηστεια ευάρεστη στον Θεό Πατέρα. Αυτό σημαίνει ότι η αληθινή νηστεία συνδέεται με την ταπείνωση του σώματος που επιτυγχάνεται με την αποχή των τροφών και την κατάνυξη της ψυχής που επιτυγχάνεται από την αποχή από κακούς λογισμούς, πράξεις και αμαρτωλές επιθυμίες. Επομένως, η νηστεία έχει διπλόν χαρακτήρα, σωματικό και πνευματικό. Το δεύτερο μέρος ίσως είναι και το δυσκολότερο, γιατί προϋποθέτει εσωτερική, καρδιακή εργασία, που γίνεται εν τω κρυπτώ και ο Θεός Πατέρας την βλέπει και την αναγνωρίζει.

Πολλά έχουν γράψει οι Άγιοι Πατέρες για την αξία της νηστείας. Εδώ απλώς θα αναφέρουμε ότι η νηστεία είναι εντολή πανάρχαια του Θεού που εδόθη στους Πρωτοπλάστους στον Παράδεισο.  Η αληθινή νηστεία είναι «αποχή από τις απολαύσεις, με σκοπόν να συντρίψουμε το φρόνημα της σαρκός και να επιτύχουμε τον σκοπόν της ευσεβείας» (Μέγας Βασίλειος), «είναι φωτισμός ψυχής, θύρα κατανύξεως, χαρούμενη συντριβή, σταμάτημα πολυλογίας, άφεση αμαρτιών» (άγ. Ιωάννης της Κλίμακος).

Τρίτο σημείο που πρέπει να προσέξουμε είναι σε ποια πράγματα δίνουμε αξία και προβάδισμα, σε τι προσκολλάται ο νους και η καρδία μας. » Όπου γαρ εστίν ο ο θησαυρός υμών, εκεί έσται και η καρδία υμών», μας λέγει ο Κύριος. Άνθρωποι προσκολλημένοι στα γήινα και φθαρτά, στις ψεύτικες χαρές του κόσμου τούτου, που έχουν θεό τους το χρήμα, σπαταλούν ανοήτως την ζωή τους με μέριμνες και άγχος για την διατήρηση του φευγαλέου πλούτου. Δυστυχώς, τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν να ανυψωθούν λίγο πιο πάνω από τα επίγεια, να θυμηθούν τον Θεό, να ζήσουν πνευματικώς.

Ο Κύριος μας ενθαρρύνει να αναζητήσουμε τον αληθινό θησαυρό που είναι ο πλούτος της ευσεβείας και τα έργα αγάπης κια ελεημοσύνης. Αυτός είναι ο πραγματικός θησαυρός κάθε χριστιανού, που δεν κινδυνεύει να χαθεί, να κλαπεί, ή να φθαρεί, καθώς είναι αποταμιευμένος στην τράπεζα του ουρανού.

Εν κατακλείδι, θα λέγαμε ότι τρεις αρετές πρέπει να καλλιεργήσουμε εντονότερα, την συγχωρητικότητα, την νηστεία, και τον πλούτο της ευσεβείας (τον αληθινό θησαυρό), ώστε να βιώσουμε γνησίως και βαθέως την περίοδον της Μεγ. Τεσσαρακοστής.

Αρχιμανδρίτης π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος.